Χρειάζεται σχέδιο

Χρειάζεται σχέδιο

Δεν είναι δύσκολα πράγματα, απλά θέλουν οργάνωση και χρόνο. Η κλίκα της ακραίας παγκοσμιοποίησης έχει κατορθώσει με συστηματικό τρόπο να ελέγχει τα περισσότερα ΜΜΕ σε Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδά. Η προσπάθεια τους να ελέγξουν τον κόσμο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο των ΜΜΕ και στην συνέχεια στην χειραγώγηση και πλύση εγκεφάλου που ασκούν στους ψηφοφόρους.

Το ίδιο πρέπει να κάνει και το αντίπαλο στρατόπεδο που είναι ενάντια στην ακραία παγκοσμιοποίηση και την Παγκόσμια Δικτατορία. Σταδιακά πρέπει να αποκτήσουν έλεγχο κάποιων ΜΜΕ. Στην αρχή θα είναι ένα μικρό ποσοστό. Μετά από καιρό ίσως να είναι περίπου τα μισά και ίσως κάποια στιγμή να αποκτήσουν μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με αυτό που έχει η κλίκα της ακραίας παγκοσμιοποίησης.

Βέβαια και ένα μικρό ποσοστό ΜΜΕ μπορεί να είναι αρκετό για να αντιπαρατεθεί στην προπαγάνδα που είναι βασικό σημείο της στρατηγικής της ακραίας παγκοσμιοποίησης. Μετά ερχόμαστε στο διαδίκτυο. Είναι αδύνατο στην κλίκα της ακραίας παγκοσμιοποίησης να το ελέγξουν σε μεγάλο βαθμό.

Δεν μπορούν να ελέγξουν τι ανεβάζει καθένας στην ιστοσελίδα του. Αν όμως βρίσκονται στην εξουσία, θα κάνουν την αντίθετη γνώμη παράνομη και θα την απαγορεύουν. Αυτό όμως είναι λίγο μακριά. Καθένας μπορεί να ανεβάσει οτιδήποτε στην ιστοσελίδα του αλλά χωρίς τα social media και τις μηχανές αναζήτησης δεν μπορεί να διαδοθεί σε μεγάλο βαθμό. 

Αυτό που φαίνεται πως κάνουν μέχρι στιγμής είναι πως ελέγχουν αρκετές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Χρειάζεται καλύτερη διερεύνηση για να διαπιστωθεί ότι πράγματι συμβαίνει. Με μια πρώτη ματιά όμως τα social media δεν είναι ουδέτερα αλλά μεροληπτούν υπέρ της κλίκας της ακραίας παγκοσμιοποίησης. Όπως φαίνεται και η μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης, το Google μεροληπτεί υπέρ της ακραίας παγκοσμιοποίησης.

Αυτό που χρειάζεται είναι αντίπαλα social media και μηχανές αναζήτησης που να είναι με το αντίπαλο στρατόπεδο. Δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από αυτό. Στο χώρο της τεχνολογίας είναι πολλές οι εταιρείες που έχουν μεγάλη δίψα να γίνουν Facebook, twitter, Google, Youtube. Λίγη βοήθεια χρειάζονται από το αντίπαλο στρατόπεδο, όσων δηλαδή είναι κατά της ακραίας παγκοσμιοποίησης και θα το καταφέρουν.

Η κλίκα της ακραίας παγκοσμιοποίησης είναι διεθνής, σε συντονισμό, συνεργασία και αλληλοβοήθεια μεταξύ τους. Το ίδιο πρέπει να κάνει και το αντίπαλο στρατόπεδο. Σε κάθε χώρα υπάρχουν αυτοί που είναι υπέρ και αυτοί που είναι κατά της ακραίας παγκοσμιοποίησης. Σε επίπεδο πολιτών υπερισχύει η δεύτερη κατηγορία και με μεγάλη διαφορά. Σε επίπεδο όμως κορυφής, σε Ευρώπη, Κίνα και ίσως στις ΗΠΑ υπερτερεί η πρώτη κατηγορία γιατί είναι πιο οργανωμένη και έχει ξεκινήσει στα μουλωχτά την προσπάθεια να ελέγξει τον κόσμο εδώ και δεκαετίες.

Λίγες είναι οι χώρες που οι κυβερνήσεις τους είναι κατά της ακραίας παγκοσμιοποίησης. Παραδείγματα είναι οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστραλία, η Ιαπωνία, η Ρωσία, η Βραζιλία κλπ. Στην Αμερική όμως πιθανώς να γίνει αλλαγή και να έρθει ο Μπάιντεν που σαφέστατα είναι στην κλίκα της ακραίας παγκοσμιοποίησης. Σε άλλες χώρες δεν είναι στην κυβέρνηση αλλά είναι κόμματα εξουσίας δηλαδή κόμματα που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις και θα μπορούσαν να βρεθούν στην κυβέρνηση. Παραδείγματα είναι η Γαλλία και η Ιταλία με την Λεπέν και τον Σαλβίνι.  

Όλοι όσοι είναι κατά της ακραίας παγκοσμιοποίησης πρέπει να κάνουν μια παγκόσμια κλίκα είτε είναι κυβερνητικά κόμματα είτε είναι κόμματα εξουσίας είτε μικρά κόμματα και οργανώσεις. Να έχουν συντονισμό, συνεργασία και αλληλοβοήθεια μεταξύ τους όπως έχει και η κλίκα της ακραίας παγκοσμιοποίησης. Βέβαια μπορεί και μέσα στο ίδιο κόμμα να έχουμε κάποιους που είναι υπέρ και άλλους που είναι κατά της ακραίας παγκοσμιοποίησης.

Ένα παράδειγμα είναι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα των ΗΠΑ. Όσοι Ρεπουμπλικάνοι πολιτικοί ή νυν και πρώην κρατικοί υπάλληλοι είναι υπέρ της ακραίας παγκοσμιοποίησης, υποστήριξαν τον Μπάιντεν. Αυτοί όμως δεν έχουν κανένα απολύτως μέλλον στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα γιατί η συντριπτική πλειοψηφία της βάσης του κόμματος είναι κατά της ακραίας παγκοσμιοποίησης.

Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα κόμματα όπως οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ, οι Συντηρητικοί και οι Εργατικοί της Βρετανίας. Στους Συντηρητικούς είναι παρόμοια εικόνα όπως και στους Ρεπουμπλικάνους. Στους Δημοκρατικούς και τους Εργατικούς ίσως να είναι μεγαλύτερο το ποσοστό της βάσης που είναι υπέρ της ακραίας παγκοσμιοποίησης.

Έτσι η κλίκα κατά της ακραίας παγκοσμιοποίησης πιθανώς να μην είναι σε επίπεδο χωρών αλλά κομμάτων και ίσως ακόμα φραξιών κομμάτων όταν κάποιο κόμμα δεν έχει ξεκάθαρη θέση υπέρ ή κατά της ακραίας παγκοσμιοποίησης αλλά συνυπάρχουν και οι δύο απόψεις. Η μάχη για το είδος της παγκοσμιοποίησης που θα επικρατήσει δεν είναι κατοστάρι αλλά μαραθώνιος. Πιθανώς να διαρκέσει δεκαετίες. Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Στο τέλος δεν θα περάσει η ακραία παγκοσμιοποίηση. Ίσως όμως μας ταλαιπωρήσει αρκετά μέχρι να απαλλαγούμε από αυτήν.

Θέμης

error: Content is protected !!
Scroll to Top