Εκατό στόχοι
Εκατό στόχοι
Εγώ βλέπω πιθανά δύο κτυπήματα, ένα σε πολιτικό στόχο και ένα σε μιντιακό στόχο. Το ένα μπορεί να θεωρηθεί ως μεμονωμένο γεγονός. Το δεύτερο δηλώνει πρόθεση να συνεχιστούν επ’ αόριστον. Βλέπω πιο πιθανό στόχο τον Καραμανλή από τον Σημίτη, όχι γιατί ο δεύτερος είναι καλύτερος αλλά αρκετά μεγαλύτερος. Ο ένας είναι γεννημένος το ’56 και ο άλλος το ’36, έχουν είκοσι χρόνια διαφορά.
Να σκοτώσεις κάποιον που είναι με το «ένα πόδι στον τάφο» δηλαδή δεν του μένουν και πολλά χρόνια ζωής, είναι κάπως μάταιο. Εκτός αν είναι αρκετά πιο εύκολο το ένα κτύπημα από το άλλο και γίνει για το συμβολικό χαρακτήρα. Θα συμφωνήσω πως πιθανότατα θα υπάρχει κάποια ευελιξία. Δηλαδή μπορεί να υπάρχουν αρκετοί δυνητικοί στόχοι και να επιλεγούν οι πιο εύκολοι και όχι οι πιο σημαντικοί.
Επομένως κανένα από τα «μεγάλα» ονόματα του καθεστωτικού πολιτικού και μιντιακού χώρου δεν πρέπει να αισθάνεται ασφαλές. Το «μεγάλα» το έβαλα σε παρένθεση γιατί είναι ψευτο-ελίτ που δεν αναδείχθηκε με την αξία της αλλά με συνωμοσία, προδοσία, εξαπάτηση, κλεψιά δηλαδή είναι μεγάλοι συνωμότες, μεγάλοι προδότες, μεγάλοι απατεώνες και μεγάλοι κλέφτες.
Ας υποθέσουμε πως δεν επιτυγχάνει η Ανατροπή του Καθεστώτος, κάτι που εγώ το θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο αλλά όχι τελείως απίθανο. Τι να το κάνει ο Καθεστωτικός στόχος που έχει ήδη εξοντωθεί αν ο ίδιος (ή η ίδια) έχει αποδημήσει εις Διάβολον. Εκτός αν έχει απόλυτη βεβαιότητα πως έχουμε πολλές ζωές. Ποιοι θα είναι αυτοί οι στόχοι που θα εξοντωθούν;
Κανείς δεν μπορεί να το ξέρει αλλά μπορεί να είναι οποιοδήποτε «μεγάλο όνομα» του πολιτικού, μιντιακού ακόμα και του οικονομικού χώρου. Εγώ με την δική μου εκτίμηση βάζω τουλάχιστον εκατό άτομα ως πιθανούς στόχους. Ίσως το νούμερο εκατό να ακούγεται υπερβολικό αλλά αν τα βάλει κανείς κάτω και τα υπολογίσει θα διαπιστώσει πως είναι μάλλον το ελάχιστο. Δεν εννοώ πως θα έχουμε εκατό κτυπήματα στόχων αλλά πως τα κτυπήματα που θα είναι λίγα, θα επιλεγούν ανάμεσα σε εκατό τουλάχιστον πιθανούς στόχους.
Μπορεί να μην είναι αυτή την στιγμή στο φόρτε τους αλλά να ήταν κάποτε όπως πχ υπουργοί των κυβερνήσεων Σημίτη και Καραμανλή. Μόνο οι υπουργοί των κυβερνήσεων Καραμανλή και Σημίτη πρέπει να είναι πολύ χοντρικά τουλάχιστον πενήντα άτομα, με δεδομένο πως τα υπουργεία είναι σχεδόν είκοσι. Αν πάρουμε τα ΜΜΕ (κυρίως κανάλια) και βάλουμε άλλους 3-4 μεγαλοπαράγοντες εκτός από τους μιντιάρχες (κυρίως καναλάρχες) τότε έχουμε άλλους 40-50 χοντρικά. Επομένως σωστά υποστηρίζω πως μπορεί να είναι τουλάχιστον εκατό οι πιθανοί στόχοι.
Βέβαια δεν είναι όλοι της ίδιας σημασίας αλλά από την άλλη δεν έχουν και όλοι την ίδια προστασία και λογικά θα γίνει βελτιστοποίηση σχέσης σημαντικότητας στόχου - ευκολίας κτυπήματος. Τώρα απλά συζητείται και κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα και στο Ίντερνετ η πιθανότητα ενός κτυπήματος. Τώρα είναι κάτι το υποθετικό, μετά θα είναι πραγματικό. Αν γίνει κτύπημα θα αλλάξει τελείως το κλίμα, ειδικά αν ακολουθήσει και δεύτερο. Θα αλλάξει τελείως το κλίμα και μέσα στο Καθεστώς και στη κοινή γνώμη.
Αυτή τη στιγμή οι Καθεστωτικοί θεωρούν τους εαυτούς τους παντοδύναμους και ακλόνητους που δεν μπορεί να τους βλάψει τίποτα και κανείς. Πιστεύουν πως έχουν την κατάσταση πλήρως υπό έλεγχο με τον έλεγχο των ΜΜΕ που έχουν συνωμοτικά αποκτήσει. Μετά θα συνειδητοποιήσουν πως είναι εξαιρετικά ευάλωτοι. Θα τρέχουν να κρυφτούν σαν τα ποντίκια. Θα επικρατήσει πανικός μέσα στο Καθεστώς. Το ίδιο θα γίνει και με την κοινή γνώμη δηλαδή θα συνειδητοποιήσει πως το σχέδιο ΕΕ - ΝΤΠ έχει από παντού τρύπες που μπάζουν νερά.
Επιπλέον θα επικρατήσει πολιτική αστάθεια που είναι βοηθητική στην Ανατροπή του Καθεστώτος. Η πολιτική αστάθεια μαζί με τον πανικό του Καθεστώτος και την πεποίθηση της κοινής γνώμης πως το Καθεστώς είναι ευάλωτο και αδύναμο, είναι ευνοϊκοί παράγοντες για την Ανατροπή του. Επίσης αποτελεί ρίσκο όπως εξήγησα, μετά από μερικά κτυπήματα να μη γίνει η Ανατροπή του Καθεστώτος.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί πως έχω οποιαδήποτε γνώση τέτοιων σχεδιασμών ή προτρέπω προς κάτι τέτοιο. Απλά βγάζω κάποια λογικά συμπεράσματα που ενδεχομένως να βγάζουν και οι ίδιοι οι Καθεστωτικοί που είναι πιθανοί στόχοι. Κανονικά θα έπρεπε να καταλήγουν και αυτοί (οι πιθανοί καθεστωτικοί στόχοι) στα ίδια συμπεράσματα.
Μάριος