Ποιοι πρόδωσαν την Κύπρο 3

Ποιοι πρόδωσαν την Κύπρο 2

Το πρωί της Κυριακής 21 Ιουλίου 1974, η τότε κυβέρνηση των στρατιωτικών ανακοίνωσε πως αν δεν σταματούσε η εισβολή θα κήρυττε πόλεμο στην Τουρκία και θα αποχωρούσε από το NATO. Ο Ιωαννίδης αποφάσισε την αποστολή δυνάμεων στηn Κύπρο. Κάλεσε σε σύσκεψη τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων που είχαν αντιρρήσεις. Σε μεταξύ τους συνάντηση αποφάσισαν να αποστασιοποιηθούν από τον Ιωαννίδη.

Ο Ιωαννίδης όμως επέμεινε πως έπρεπε να υπερασπίσουν την Κύπρο από τους Τούρκους. Οι αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων αναγκάστηκαν να συμμορφωθούν με την επιθυμία του Ιωαννίδη που ήταν ακόμη επικεφαλής της κυβέρνησης. Βρέθηκε η συμβιβαστική λύση να σταλούν μυστικά δηλαδή ανεπίσημα στρατεύματα στην Κύπρο.

Τα μεσάνυχτα της Κυριακής 21 Ιουλίου, ο εκπρόσωπος του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Κίσσιγκερ μεσολάβησε για ανακωχή που τελικά επιτεύχθηκε στις 4 το απόγευμα της Δευτέρας 22 Ιουλίου 1974. Όμως παρά την ανακωχή, οι μάχες συνεχίστηκαν μέχρι τις 18.15. Κατά την διάρκεια της ανακωχής των τρεισήμισι εβδομάδων γινόντουσαν σποραδικές μάχες.

Παρόλο που οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων συμφώνησαν με τον Ιωαννίδη για αποστολή στρατευμάτων, μεθόδευαν την αντικατάσταση του, πιθανότατα με μεσολάβηση ξένων δυνάμεων. Οι Δυτικοευρωπαίοι αντιπαθούσαν την κυβέρνηση στρατιωτικών, όχι επειδή ήταν δικτάτορες αλλά επειδή είχαν σταματήσει τις διαδικασίες σύνδεσης Ελλάδας - ΕΟΚ και υποστήριζαν εμπράκτως την Ένωση Ελλάδας - Κύπρου.

Ακολούθησαν τα γεγονότα της Τρίτης 23 Ιουλίου που περιγράφηκαν ήδη. Αντί για Κανελλόπουλος πρωθυπουργός, προέκυψε Καραμανλής με μεσολάβηση ξένων δυνάμεων, όπως είχε γίνει το 1955. Ο Κανελλόπουλος ενημερώθηκε στις 6.30 το απόγευμα της Τρίτης 23 Ιουλίου πως δεν θα γίνει τελικά πρωθυπουργός. Οι πολιτικοί ήρθαν στην προκαθορισμένη συνάντηση στις 8. 00 το βράδυ.

Αντί να ενημερωθούν για την σύνθεση της κυβέρνησης Κανελλόπουλου, έμαθαν πως τελικά πρωθυπουργός θα είναι ο Καραμανλής. Έφθασε στις 2.00 τα ξημερώματα της Τετάρτης 24 Ιουλίου 1974 με αεροπλάνο που του παραχώρησαν οι Γάλλοι καθώς ήταν πλέον όργανο τους. Ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας δύο ώρες αργότερα, στις 4.20, όταν ορκίστηκε η βασική κυβέρνηση Εθνικής Προδοσίας.

Ο Καραμανλής λοιπόν είχε γίνει στο Παρίσι όργανο των Γάλλων, από των Βρετανών που ήταν μεταπολεμικά. Όμως είχε κάνει πολύ καλά την βρωμοδουλειά των Βρετανών το 1955 και είχε σταματήσει την Ένωση Ελλάδας Κύπρου. Επίσης είχε προχωρήσει την Σύνδεση Ελλάδας - ΕΟΚ. Η Βρετανία ήταν από τον προηγούμενο χρόνο, το 1973, μέλος της ΕΟΚ. Επομένως επιθυμούσε και η Ελλάδα να γίνει μέλος της ΕΟΚ.

Ο Καραμανλής ήταν ακραίος ευρωπαϊστής, από την εποχή της Κατοχής που υποστήριζε φανατικά την Ευρωπαϊκή Σοσιαλιστική Ένωση υπό τον Χίτλερ. Οι Βρετανοί ήταν βέβαιοι πως ο Καραμανλής θα υπηρετούσε με μεγάλο ζήλο την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Αφού και η Βρετανία ήταν πλέον στην ΕΟΚ, δεν τους ενοχλούσε πολύ που ο Καραμανλής είχε γίνει πλέον όργανο των Γάλλων.

Ο Καραμανλής ήταν δοκιμασμένος. Είχε φέρει με επιτυχία την αποστολή που του ανέθεσαν οι Βρετανοί το 1955 καλά την βρωμοδουλειά των Βρετανών το 1955. Ήταν πάντοτε άνθρωπος που υπηρετούσε πιστά τα συμφέροντα των Δυτικοευρωπαίων. Η αποστολή που θα του ανέθεταν το 1974 ήταν παρεμφερής με αυτή του 1955, να προδώσει την Κύπρο και να ενώσει την Ελλάδα με την ΕΟΚ. Η μόνη διαφορά ήταν πως πλέον είχε προσχωρήσει στο Γαλλικό στρατόπεδο.

Συμφώνησαν λοιπόν Βρετανία και Γαλλία, με την έγκριση Γερμανίας και Ιταλίας, να μπει ο Καραμανλής πρωθυπουργός για να κάνει αυτά που είχαν συναποφασίσει για την Κύπρο και την συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ. Δηλαδή έβαλαν πάλι τον Καραμανλή για να κάνει τα ίδια που έκανε το 1955, να πουλήσει την Κύπρο και να προχωρήσει την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Μόνο που αυτή τη φορά έπαιρνε διαταγές από τους Γάλλους, όχι τους Βρετανούς.

Στα πλαίσια της ευρύτερης συμφωνίας μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας, η Ελλάδα πέρασε υπό την επιρροή του γαλλογερμανικού άξονα ενώ μεταπολεμικά ήταν υπό την επιρροή ΗΠΑ - Βρετανίας που ήταν οι νικητές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Πιθανότατα ήταν ένα αντάλλαγμα που αναγκάστηκαν να προσφέρουν οι Βρετανοί σε Γαλλία - Γερμανία για να έχουν την στήριξη τους στο θέμα της Κύπρου.

Όταν ανάλαβε ο Καραμανλής, οι Τούρκοι κατείχαν μόνο το 3% της Κύπρου. Ακόμη και αυτό, θα μπορούσε να προσπαθήσει να το πάρει πίσω. Όμως δεν ήταν αυτές οι εντολές που είχε πάρει από τους Δυτικοευρωπαίους. Είχαν αποφασίσει να δώσουν τον ένα τρίτο της Κύπρου στους Τούρκους. Σε διαπραγματεύσεις που έγιναν στη Γενεύη, οι Τούρκοι ζητούσαν το 34% του νησιού.

Στις 29 Ιουλίου, το Συμβούλιο της Ευρώπης, πέρασε το ψήφισμα 573 υπέρ της Τουρκίας και κατά της Ελλάδας. Στις 14 Αυγούστου, άρχισε η δεύτερη τουρκική εισβολή, ο Αττίλας 2. Μέσα σε τρεις ημέρες, κατέλαβαν το 37% του νησιού, από το 3% που κατείχαν στην πρώτη εισβολή. Αυτό έγινε με πρωθυπουργό τον Καραμανλή. Οι Τούρκοι κατέλαβαν το 34% της Κύπρου, επί πρωθυπουργίας Καραμανλή και μόλις το 3% με την κυβέρνηση των στρατιωτικών.

Και οι δύο εισβολές διήρκεσαν το ίδιο περίπου διάστημα, τρεις ημέρες, η πρώτη από 20 έως 26 Ιουλίου και η δεύτερη από 14 έως 16 Αυγούστου. Η ελληνική κυβέρνηση Εθνικής Προδοσίας δεν έστειλε καμία απολύτως βοήθεια διότι αυτές ήταν οι διαταγές που είχαν λάβει από τους Δυτικοευρωπαίους. Οι Τούρκοι ουσιαστικά έκαναν βόλτα, συναντώντας μικρή αντίσταση από κυπριακές δυνάμεις.

Βέβαια, όλα αυτά δεν έγιναν εν αγνοία των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ εξαρχής δεν συμφωνούσαν με πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και δεν άλλαξε η στάση τους. Ήταν αντίθετοι με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, την πρώτη και την δεύτερη. Όμως δεν θέλησαν να έρθουν οριστική ρήξη με το ενιαίο μέτωπο των Δυτικοευρωπαίων για χάρη της Ελλάδας και της Κύπρου. Αν και δεν συμφωνούσαν, τα δέχτηκαν.

Το 1974, ο Καραμανλής πήγε ακόμα παραπέρα την προδοσία της Κύπρου, σε σχέση με το 1955. Όχι μόνο τέλειωσε οποιαδήποτε πιθανότητα Ένωσης αλλά επέτρεψε στους Τούρκους να κρατήσουν το 3% που είχαν καταλάβει και τους έδωσε ακόμη άλλο 34%. Επίσης έβαλε την Ελλάδα στην ΕΟΚ το 1981. Όταν έκανε τις αποστολές που του είχαν αναθέσει οι Δυτικοευρωπαίοι, έφυγε λόγω ηλικίας και έκανε τον εαυτό του Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Την Κύπρο την έδωσαν στους Τούρκους οι Δυτικοευρωπαίοι, κυρίως Γάλλοι και Βρετανοί αλλά με τη συμφωνία Γερμανίας και Ιταλίας. Όργανα τους ήταν ο γαλλόδουλος πλέον Καραμανλής, ο γερμανόδουλος Μαύρος και οι λοιποί ευρωπαϊστές της κυβέρνησης Εθνικής Προδοσίας. Δηλαδή αν δεν ήταν ο Καραμανλής, δεν θα έπαιρναν την Κύπρο οι Τούρκοι; Δεν έδωσε ο Καραμανλής την Κύπρο στους Τούρκους αλλά οι Δυτικοευρωπαίοι.

Αν δεν ήταν ο Καραμανλής, ενδεχομένως να έβρισκαν κάποιον άλλο ευρωπαϊστή όργανο τους να βάλουν πρωθυπουργό της χώρας για να υπηρετεί πιστά τις εντολές τους. Αυτός όμως ήταν πρωθυπουργός και έχει πολύ μεγάλη ευθύνη αν και δεν ήταν αυτός που έδωσε την Κύπρο στους Τούρκους αλλά οι Δυτικοευρωπαίοι. Ο Καραμανλής, ο Μαύρος και οι λοιποί ευρωπαϊστές πρόδωσαν την Κύπρο και την Ελλάδα.

Διότι δεν πρόδωσαν μόνο την Κύπρο αλλά και την Ελλάδα. Η Ένωση Ελλάδας - Κύπρου θα ισχυροποιούσε και την Ελλάδα και την Κύπρο, κάτι που ήταν αντίθετο με τα Δυτικοευρωπαϊκά συμφέροντα. Επιπλέον στην συνέχεια πρόδωσαν την Ελλάδα με την ένταξη στην ΕΟΚ. Εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Δυτικοευρωπαίων. Για την Ελλάδα, η ευρωπαϊκή πορεία ήταν από τις μεγαλύτερες συμφορές στην ιστορία της.

Βλέπαμε την πρώτη μεταδικτατορική κυβέρνηση με συμπάθεια και ενθουσιασμό. Θα μπορούσαν όμως να είναι άλλοι στη θέση τους που δεν θα ήταν εγκάθετοι των Δυτικοευρωπαίων και δεν θα πρόδιδαν την Κύπρο και την Ελλάδα. Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αυτό που συνέβη στην Κύπρο και η οικονομική καταστροφή της Ελλάδας που προκλήθηκε από την ευρωπαϊκή πορεία, αν δεν αναλάμβαναν οι ευρωπαϊστές την εξουσία το 1974.

Ελευθέριος