Το πρόβλημα του χρέους

Το πρόβλημα του χρέους

Οι απατεώνες ευρωπαϊστές έστησαν την απάτη του δανεισμού, για να κρύψουν τα χάλια της οικονομίας εξαιτίας της συμμετοχής σε ΕΕ και Ευρωζώνη και της κακοδιαχείρισης τους. Δανείστηκαν για το κράτος υπερβολικά, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να αποκτήσει το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος στον κόσμο. Μετά από ένα κούρεμα 40% βρίσκεται στην δεύτερη θέση με 177% του ΑΕΠ.

Επιπλέον παρέσυραν τους ανθρώπους να δανειστούν ενώ γνώριζαν πως ο υπερβολικός κρατικός δανεισμός θα κατέληγε οπωσδήποτε σε κρίση. Κάποια στιγμή θα τέλειωναν τα δανεικά που δημιουργούσαν μια πλαστή ευημερία και θα έμεναν τα δάνεια. Το χρέος είναι ένα πρόβλημα. Το πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα, εξαρτάται από άλλους παράγοντες. Επικρατεί μια σύγχυση γύρω από το ζήτημα και θα προσπαθήσουμε να το διευκρινίσουμε.

Υπάρχει μια διαφορά μεταξύ κρατικού χρέους και του χρέους των ιδιωτών. Οι χώρες δεν πεθαίνουν ενώ οι άνθρωποι πεθαίνουν. Για αυτό και οι τράπεζες δεν δανείζουν στους ηλικιωμένους. Οι άνθρωποι πρέπει να αποπληρώσουν τα χρέη τους πριν πεθάνουν. Αλλιώς τα χρέη επιβαρύνουν την περιουσία και όταν είναι περισσότερα, οι κληρονόμοι κάνουν αποποίηση κληρονομιάς.

Αν είναι λιγότερα θα πρέπει οι κληρονόμοι να πουλήσουν περιουσιακά στοιχεία για να καλύψουν το χρέος. Αυτό τους δημιουργεί πρόβλημα, ειδικά αν προστεθεί στην στενοχώρια του θανάτου. Έτσι κανονικά οι άνθρωποι θα πρέπει να φροντίσουν να μην έχουν χρέη όταν πεθαίνουν. Εκτός αν είναι ξαφνικός ο θάνατος, σε ηλικία μικρότερη της φυσιολογικής.

Οι χώρες όμως δεν πεθαίνουν όπως οι άνθρωποι. Το κρατικό χρέος δεν χρειάζεται να πληρωθεί αλλά απλώς μετακυλίεται. Δηλαδή όταν λήγουν τα κρατικά ομόλογα, πωλούνται νέα στην αγορά ομολόγων. Το επιτόκιο μπορεί να διαφέρει. Όσο μεγαλύτερο ρίσκο έχει μια επένδυση, τόσο μεγαλύτερο είναι το επιτόκιο. Αν τα κρατικά ομόλογα είναι ασφαλή, το επιτόκιο είναι χαμηλό.

Όσο μεγαλώνει η πιθανότητα μη αποπληρωμής τους, τόσο μεγαλώνει το επιτόκιο. Αν είναι μεγάλες οι πιθανότητες μη αποπληρωμής, μπορεί να γίνει δύσκολη η πώληση κρατικών ομολόγων, ακόμη και με ψηλό επιτόκιο. Υπερκάλυψη συμβαίνει όταν υπάρχουν περισσότερα κεφάλαια από αυτά που ζητάει, στην συγκεκριμένη περίπτωση το κράτος.

Επομένως το κράτος δηλαδή οι φορολογούμενοι δεν είναι υποχρεωμένοι να αποπληρώσουν όλο αυτό το τεράστιο χρέος που δημιούργησαν οι παλιάνθρωποι οι ευρωπαϊστές, με την απάτη του δανεισμού. Πρέπει όμως να πληρώνουν τους τόκους. Όσο πιο μεγάλο είναι το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, τόσο περισσότεροι είναι οι τόκοι. Αυτό συμβαίνει και γιατί το κεφάλαιο είναι μεγαλύτερο αλλά και γιατί αυξάνει το επιτόκιο επειδή μεγαλώνει το ρίσκο. Όσο πιο ασφαλές είναι το δάνειο, τόσο πιο χαμηλό είναι το επιτόκιο.

Επίσης ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας είναι ιδιωτικός τομέας. Το δημόσιο χρέος αφορά τον κρατικό τομέα και επιβαρύνει τους πολίτες ως φορολογούμενους. Οι πολίτες όμως έχουν άλλους δύο ρόλους, ως παραγωγοί και ως καταναλωτές. Το κρατικό χρέος, επηρεάζει τον ιδιωτικό τομέα μόνο έμμεσα λόγω της ψηλότερης φορολογίας για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους.

Ο δανεισμός του ιδιωτικού τομέα είναι ο δανεισμός των επιχειρήσεων. Σε αυτόν δεν συγκαταλέγονται τα προσωπικά δάνεια των καταναλωτών, για αγορά σπιτιού, αυτοκινήτου κλπ. Η προσωπική οικονομική κατάσταση των ιδιοκτητών μιας επιχείρησης είναι κάτι διαφορετικό από την οικονομική κατάσταση της επιχείρησης. Βέβαια δεν είναι τελείως ασύνδετα. Η καλή οικονομική κατάσταση των ιδιοκτητών μπορεί να βοηθήσει τις επιχειρήσεις, με νέο κεφάλαιο.

Πρέπει όμως να διακρίνουμε τα τρία είδη χρέους, του δημόσιου, των προσώπων και των επιχειρήσεων. Αν και υπάρχει συσχετισμός, είναι διαφορετικά χρέη που αφορούν διαφορετικές οικονομικές οντότητες. Μπορεί ένας ιδιοκτήτης επιχείρησης να είναι υπερχρεωμένος εξαιτίας της αγοράς ενός πανάκριβου σπιτιού αλλά η επιχείρηση να είναι οικονομικά υγιής, με λογικά επίπεδα δανεισμού.

Ο δανεισμός δεν είναι κάτι κακό. Εξυπηρετεί σε πολλές περιπτώσεις. Πολύ κακό είναι ο υπερβολικός δανεισμός. Το υπερβολικό δημόσιο χρέος είναι ένα πρόβλημα που προκάλεσαν οι απατεώνες οι ευρωπαϊστές για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της οικονομικής ευημερίας ενώ η οικονομία πήγαινε πολύ άσχημα λόγω της ΕΕ, της Ευρωζώνης και της κακοδιαχείρισης τους.

Όμως δεν είναι το δημόσιο χρέος το μεγάλο πρόβλημα της χώρας. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η συμμετοχή στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η παραμονή στην εξουσία των ευρωπαϊστών που συντηρούν και επιδεινώνουν την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας. Το δημόσιο χρέος πρέπει σταδιακά να πέσει αλλά δεν χρειάζεται ποτέ να αποπληρωθεί ολοκληρωτικά.

Όμως όσο πιο μεγάλο είναι, τόσο περισσότερους τόκους πληρώνουμε δηλαδή τόσο μεγαλύτεροι θα είναι οι φόροι. Η ψηλή φορολογία είναι ανασταλτικό στην ανάπτυξη. Το βασικότερο από όλα είναι να αλλάξουν οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Τώρα, στην ΕΕ και Ευρωζώνη είναι πάρα πολύ κακές, πέρα από τα μεγάλα ψέματα που λένε οι απατεώνες ευρωπαϊστές. Με την συμμετοχή στην Ανατολική Ευρωπαϊκή Κοινοπολιτεία και την εφαρμογή του σχεδίου που είναι έτοιμο, οι πολύ κακές προοπτικές θα γίνουν πολύ καλές.

Αυτό σημαίνει πως θα γίνουν πολύ αποδοτικές διάφορες επενδύσεις που τώρα δεν είναι αποδοτικές. Το ζητούμενο σε μια επένδυση είναι η απόδοση της. Υπεισέρχεται και ο παράγοντας του ρίσκου. Όταν μια επένδυση είναι αρκετά αποδοτική, για το ρίσκο που έχει, οι επενδυτές κάνουν ουρά. Όταν η απόδοση είναι χαμηλή για το ρίσκο που έχει, τότε κυνηγάμε τους επενδυτές και δεν τους βρίσκουμε, αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα.

Χρεοκοπία ή πτώχευση δεν είναι ο υπερβολικός δανεισμός. Είναι η αδυναμία για ένα κράτος, μια επιχείρηση ή έναν ιδιώτη να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Συχνά σχετίζεται με τον υπερβολικό δανεισμό αλλά μπορεί να υπάρχουν άλλοι λόγοι. Μια επιχείρηση μπορεί να πτωχεύσει ακόμη κι αν δεν έχει καθόλου δάνεια, όταν τα έσοδα και το κεφάλαιο της δεν φθάνουν να καλύψουν τις υποχρεώσεις. Είναι και κάτι άλλο πολύ σημαντικό που πρέπει να τονίζουμε συνέχεια ενώ οι ευρωπαϊστές Νεοταξίτες εσκεμμένα αποσιωπούν.

Χώρες που έχουν δικό τους νόμισμα, ποτέ δεν χρεοκοπούν διότι απλά τυπώνουν χαρτονομίσματα και πληρώνουν τις ανάγκες τους. Επομένως αυτή είναι ακόμη μια μεγάλη ζημιά που προκάλεσε το καταραμένο ευρώ. Με την δραχμή δεν θα χρεοκοπούσαμε. Βέβαια το να κόβει νομίσματα μια χώρα δεν είναι κάτι καλό και δημιουργεί άλλα προβλήματα αλλά σίγουρα καθυστερεί την χρεοκοπία μέχρι να βρεθούν κάποιες λύσεις.

Όλοι αυτοί οι μεγαλοαπατεώνες ευρωπαϊστές που έπαιζαν τόσα πολλά παιχνίδια σε βάρος του ελληνικού λαού, θα έπρεπε να είναι στην φυλακή και να έχει κατασχεθεί όλη η περιουσία τους για να αποζημιωθούν οι άνθρωποι για την μεγάλη καταστροφή που τους προκάλεσαν. Όμως εξακολουθούν να έχουν τον έλεγχο διότι η συνωμοσία της ΝΤΠ εξυφαίνεται εδώ και δεκαετίες και πιθανώς αιώνες.

Ελευθέριος

Scroll to Top