Mας κλέβουν οι Δυτικοευρωπαίοι

Mας κλέβουν οι Δυτικοευρωπαίοι

Όπως υποσχέθηκα, θα εξηγήσω καλύτερα πως τα τρωκτικά οι Δυτικοευρωπαίοι μας κλέβουν μερίδιο αγορών, τμήμα του ΑΕΠ και ρυθμούς ανάπτυξης ώστε αυτοί να ωφελούνται και εμείς να ζημιωνόμαστε. Έχουν εγκαταστήσει τις μαριονέτες τους στην Ελλάδα και σε άλλες Ανατολικοευρωπαϊκές χώρες για να υπηρετούν τους σκοπούς τους.

Θα δώσω εξ αρχής αριθμητικό παράδειγμα για δύο υποθετικές χώρες, την Α και την Β. Αρχικά ξεκινούν ως αυτάρκεις δηλαδή ό,τι καταναλώνεται, παράγεται εντός των χωρών. Δηλαδή στην αρχή, τα ψυγεία και οι υπολογιστές παράγονται εντός των χωρών. Στην Α, ο κλάδος των ψυγείων είναι πιο παραγωγικός από τον κλάδο των υπολογιστών.

Τι σημαίνει αυτό; Πως στην Α, το προϊόν που παράγουν 1000 εργαζόμενοι στον χώρο των ψυγείων είναι μεγαλύτερο από αυτό που παράγουν 1000 εργαζόμενοι στον χώρο των υπολογιστών. Ή αν το εκφράσουμε αλλιώς, η χρηματική αξία του παραγόμενου προϊόντος ανά ώρα εργασίας, είναι ψηλότερη για τα ψυγεία από ότι είναι για τους υπολογιστές.

Αν η χώρα Α αντικαταστήσει την παραγωγή υπολογιστών με την παραγωγή ψυγείων, θα ανεβάσει λιγουλάκι το ΑΕΠ. Θα πρέπει να εισάγει τους υπολογιστές από μια άλλη χώρα, την χώρα Β. Το αντίστροφο συμβαίνει στην χώρα Β που είναι πιο παραγωγική στους υπολογιστές. Δηλαδή 1000 εργαζόμενοι στον κλάδο κατασκευής υπολογιστών παράγουν μεγαλύτερο προϊόν από όσο 1000 εργαζόμενοι στον κλάδο της κατασκευής ψυγείων.

Ή αλλιώς το παραγόμενο προϊόν ανά ώρα εργασίας, στον κλάδο κατασκευής υπολογιστών, είναι ψηλότερο σε σχέση με τον κλάδο των ψυγείων. Έτσι και η χώρα Β θα έχει μια μικρή βελτίωση του ΑΕΠ αν στραφεί σε αυτό που είναι πιο παραγωγική δηλαδή στον κλάδο των υπολογιστών. Αυτό λέει η θεωρία του Ρικάρντο που ήταν Εβραίος.

Οι απατεώνες ευρωπαϊστές Νεοταξίτες προβάλουν ιδιαίτερα την θεωρία του συγκριτικού πλεονεκτήματος. Συγκρίνει διαφορετικούς κλάδους εντός της ίδιας χώρας. Η θεωρία του απόλυτου πλεονεκτήματος συγκρίνει ίδιους κλάδους μεταξύ διαφορετικών χωρών. Αναπτύχθηκε από τον Σμιθ που ήταν Χριστιανός και προγενέστερος του Ρικάρντο. Δηλαδή ο Ρικάρντο βασίστηκε στην θεωρία του Σμιθ και την τροποποίησε.

Είναι σωστή η θεωρία του Ρικάρντο; Ναι μεν είναι σωστή αλλά μονόπλευρη. Αν δεν δούμε το ζήτημα συνολικά, καταλήγουμε σε λάθος συμπεράσματα. Θα πρέπει να βλέπουμε το δάσος και όχι το δέντρο. Το όφελος είναι μικρό και η πιθανή αρνητική συνέπεια για κάποια χώρα πολύ μεγαλύτερη. Μπορεί να είναι win win και για τις δύο χώρες; Μόνο κάτω από προϋποθέσεις που στην πράξη δεν είναι συχνές.

Υποθέτουμε πως στην Α, όλη η εγχώρια παραγωγή υπολογιστών θα αντικατασταθεί από τις εξαγωγές της χώρας Β. Αντίστοιχα όλη η παραγωγή ψυγείων στην χώρα Β θα αντικατασταθεί από τις εξαγωγές της Α. Στην συνέχεια θα εξετάσουμε την περίπτωση που αντικαθίστανται τμήματα των αγορών. Ας πούμε πως η αγορά υπολογιστών της Α είναι 450 εκατομμύρια και η αγορά ψυγείων της Β είναι 350 εκατομμύρια.

Επειδή και οι δύο χώρες θα στραφούν σε τομείς που είναι για αυτές πιο παραγωγικοί, θα έχουμε λόγω αυτού μια αύξηση της παραγωγής και στις δύο χώρες. Ας πούμε πως είναι της τάξης του 10%. Στην Α θα γίνει στροφή από τον κλάδο των υπολογιστών στον κλάδο των ψυγείων και στην Β από τον κλάδο των ψυγείων στον κλάδο των υπολογιστών.

Στην χώρα Α, θα αυξηθεί η παραγωγή ψυγείων κατά 350 + 35 = 385 εκατομμύρια ώστε να καλύψει την κατανάλωση στην Β. Είναι 385 και όχι 350 εκατομμύρια διότι η χώρα Α στράφηκε σε κάτι που κάνει πιο παραγωγικά και είχαμε μια μικρή αύξηση 10% του παραγόμενου προϊόντος. Από την άλλη όμως θα μειωθεί η παραγωγή υπολογιστών κατά 450 εκατομμύρια. Θα παράγονται πλέον στην χώρα Β και θα εισάγονται από αυτή.

Στην χώρα Β, θα μειωθεί η παραγωγή ψυγείων κατά 350 εκατομμύρια καθώς θα παράγονται πλέον στην χώρα Α και θα εισάγονται από αυτή. Θα αυξηθεί η παραγωγή υπολογιστών κατά 450 + 45 = 495 εκατομμύρια για να καλύψει την ζήτηση στην χώρα Α. Δηλαδή στις δύο χώρες αθροιστικά θα έχουμε μια αύξηση της παραγωγής κατά 35 + 45 = 80 εκατομμύρια που οφείλεται στην αντικατάσταση κλάδων με πιο παραγωγικούς, για αυτές. Σε αυτό εστιάζουν οι απατεώνες οι Νεοταξίτες και κοροϊδεύουν πως είναι win win.

Δεν είναι όμως win win αλλά win lose. Διότι στην χώρα Α αυξάνεται η παραγωγή κατά 385 εκατομμύρια αλλά μειώνεται κατά 450 καθώς οι υπολογιστές εισάγονται από την Β. Δηλαδή δεν έχει αύξηση του ΑΕΠ αλλά πτώση 385 - 450 = - 65 εκατομμύρια. Αντιθέτως η χώρα Β έχει αύξηση του ΑΕΠ κατά 495 - 350 = 145 εκατομμύρια. Βέβαια αυτό δεν συντελείται αμέσως αλλά σταδιακά και σε βάθος χρόνου.

Σε όλες τις χώρες, έχουμε διαχρονικά αύξηση του οικονομικού επιπέδου. Μπορεί να υπάρχουν κάποιες μικρές περίοδοι με αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης αλλά στις περισσότερες χώρες, για τα περισσότερα χρόνια είναι θετικοί. Ας υποθέσουμε πως στην χώρα Α ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης είναι 2% και στην χώρα Β είναι 1%. Αυτό θα συνέβαινε χωρίς την εμπορική δραστηριότητα μεταξύ Α και Β.

Ας θεωρήσουμε για λόγους απλούστευσης πως τόσοι είναι οι ρυθμοί ανάπτυξης στους δύο κλάδους που εξετάζουμε. Στην χώρα Α θα αυξηθεί το ΑΕΠ και οι κλάδοι κατά 2,21 μέσα σε 40 χρόνια ενώ στην χώρα Α κατά 1,49. Δηλαδή ο κλάδος των υπολογιστών στην χώρα Α θα έφθανε τα 450 Χ 2,21 = 994,5 εκατομμύρια ενώ ο κλάδος των ψυγείων στην χώρα Β τα 350 Χ 1,49 = 521,5 εκατομμύρια.

Όμως πλέον όλοι οι υπολογιστές που καταναλώνονται στην Α εισάγονται από την Β. Έτσι θα αυξηθεί η παραγωγή υπολογιστών της Β κατά 994,5 (1+10%) = 994,5 + 99,45 = 1094 εκατομμύρια. Επιπλέον θα αυξηθεί η παραγωγή ψυγείων της Α κατά 521,5 (1+10%) = 521,5 + 52,15 = 573,7. Δηλαδή στις δύο χώρες θα έχουμε μια αύξηση της παραγωγής λόγω εξειδίκευσης κατά 99,45 + 52,15 = 151,6.

Δεν είναι όμως win win αλλά win lose. Διότι στην χώρα Α θα έχουμε μείωση της συνολικής παραγωγής κατά 573,7 - 994,5  = - 420,8 εκατομμύρια. Από την άλλη, στην χώρα Β θα έχουμε αύξηση της παραγωγής κατά 1094 - 521,5 = 572,5 εκατομμύρια. Έτσι μας κοροϊδεύουν οι Νεοταξίτες ευρωπαϊστές και έτσι μας κλέβουν αγορές, ΑΕΠ, ρυθμούς ανάπτυξης τα τρωκτικά οι Δυτικοευρωπαίοι.

Άρης

Scroll to Top