Τα μεγαλύτερα κορόιδα
![Τα μεγαλύτερα κορόιδα](https://pragmatikabygreactiv.files.wordpress.com/2024/01/euro-2004b.jpg)
Τα μεγαλύτερα κορόιδα
«Σήκωσε το το τιμημένο, δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω». Αυτό ήταν το τραγούδι στην κατάκτηση του Πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 2004 στην Πορτογαλία. Εμείς οι Έλληνες έχουμε και ένα άλλο Πανευρωπαϊκό που είναι διαρκείας. Είμαστε μακράν, τα μεγαλύτερα κορόιδα της Ευρώπης. Βέβαια υπάρχουν και άλλα κορόιδα, μόνο που είναι μικρότερα. Η εξήγηση είναι οικονομική.
Θα γίνει πλήρως κατανοητό γιατί είμαστε μακράν τα μεγαλύτερα κορόιδα της Ευρώπης και ποιοι άλλοι είναι επίσης κορόiδα, μικρότερα από εμάς τους Έλληνες. Επί τη ευκαιρία, θα εξηγήσω καλύτερα κάποιες οικονομικές έννοιες που έχουν αναφερθεί πολλές φορές σε πολλά προηγούμενα άρθρα. Κεντρική έννοια στην εξήγηση είναι η παραγωγικότητα1. Με αυτήν σχετίζεται η ανταγωνιστικότητα2. Η παραγωγικότητα στην βάση της είναι ποσοτική. Αφορά επιχειρήσεις, κλάδους, χώρες. Να δώσω ένα παράδειγμα.
Σε ένα εργοστάσιο αθλητικών παπουτσιών, ένας εργάτης παράγει σε ένα συγκεκριμένο διάστημα 100 ζευγάρια. Σε ένα άλλο εργοστάσιο, στο ίδιο διάστημα, ένας εργάτης παράγει 135 ζευγάρια από τα ίδια παπούτσια. Λέμε πως το δεύτερο εργοστάσιο είναι πιο παραγωγικό. Επειδή στην οικονομία δεν παράγονται μόνο παπούτσια αλλά πολλά είδη προϊόντων, όλα εκφράζονται σε χρήματα. Ας πούμε πως το ζευγάρι παπούτσια κάνει 40 ευρώ όταν φεύγει από το εργοστάσιο και το διάστημα είναι ένας μήνας δηλαδή 160 ώρες.
Πόση είναι η παραγωγικότητα των δύο εργοστασίων; Για το πρώτο είναι 100 Χ 40 / 160 = 25 ευρώ ανά ώρα εργασίας και για το δεύτερο 135 Χ 40 / 160 = 33,75 ευρώ ανά ώρα εργασίας. Το παράδειγμα είναι υπέρ-απλουστευμένο για να γίνει κατανοητό. Στην πράξη, για να βρεθεί η παραγωγικότητα του εργοστασίου, υπολογίζεται το προϊόν που παράγει σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάσημα και διαιρείται δια των συνολικών ωρών εργασίας όλων των εργαζόμενων. Ο κλάδος παραγωγής παπουτσιών αποτελείται από πολλά εργοστάσια.
Η παραγωγικότητα του κλάδου σε μια χώρα είναι ο μέσος όρος της παραγωγικότητας όλων των εργοστασίων. Η οικονομία αποτελείται από πολλούς άλλους κλάδους. Ο μέσος όρος της παραγωγικότητας όλων των κλάδων είναι η παραγωγικότητα της χώρας. Κυρίως όμως μας ενδιαφέρει η παραγωγικότητα των κλάδων διότι ανταγωνισμός υπάρχει μεταξύ ίδιων ή σχετικών προϊόντων. Η έννοια της ανταγωνιστικότητας συνδέεται πολύ στενά με την παραγωγικότητα. Ένα εργοστάσιο που είναι πιο παραγωγικό, έχει χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Προκύπτει πολύ εύκολα με απλές πράξεις. Στην μέτρηση της παραγωγικότητας, θέλουμε να βρούμε την χρηματική αξία που παράγεται από κάποιες ώρες εργασίας. Μπορεί να είναι μία, εκατό, χίλιες κλπ. Στο κόστος παραγωγής, με τα ίδια στοιχεία, θέλουμε να βρούμε την χρηματική αξία των συντελεστών παραγωγής, μιας ποσότητας προϊόντων. Μπορεί να είναι ένα, εκατό, χίλια κλπ. Στο παράδειγμα θα βρούμε για ένα. Πόσο είναι το κόστος παραγωγής στα δύο εργοστάσια;
Το κόστος καθορίζεται από το κόστος των συντελεστών παραγωγής. Για χάριν απλούστευσης θα θεωρήσουμε πως στους υπόλοιπους συντελεστές παραγωγής το κόστος είναι το ίδιο. Θα βρούμε το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. Ας πούμε πως κάθε εργάτης παίρνει 6,25 ευρώ την ώρα. Στις 160 ώρες θα παίρνει 6,25 Χ 160 = 1000 ευρώ. Στο πρώτο εργοστάσιο θα παράγει 100 ζευγάρια παπούτσια δηλαδή το εργατικό κόστος ανά ζευγάρι παπούτσια θα είναι 1000/100 = 10 ευρώ.
Στο δεύτερο εργοστάσιο θα είναι 1000/135 = 7,4 ευρώ. Δηλαδή το εργατικό κόστος είναι αντιστρόφως ανάλογο της παραγωγικότητας. Το κόστος παραγωγής δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που καθορίζει την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων και υπηρεσιών. Ένας άλλος παράγοντας είναι το επίπεδο τιμών3 σε μία χώρα. Ας πούμε πως τα δύο εργοστάσια είναι σε δύο διαφορετικές χώρες, το πρώτο στην Ελλάδα και το δεύτερο στην Γερμανία. Θα μπορούσαν να είναι δύο άλλες χώρες.
Ας θεωρήσουμε αρχικά πως και στις δύο χώρες υπάρχει το ίδιο επίπεδο τιμών. Το ελληνικό εργοστάσιο δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το γερμανικό διότι λόγω χαμηλότερης παραγωγικότητας έχει ψηλότερο κόστος παραγωγής και επομένως ψηλότερες τιμές. Κανένας καταναλωτής δεν θα δεχτεί να πληρώσει παραπάνω για να πάρει το ίδιο προϊόν ακριβότερα.
Όταν λέω το ίδιο δεν εννοώ την ίδια μάρκα καθώς είναι διαφορετικές εταιρείες αλλά το ίδιο είδος και την ίδια ποιότητα. Βέβαια στο κόστος υπεισέρχονται και τα μεταφορικά. Στα γερμανικά παπούτσια, το μεταφορικό κόστος είναι μεγαλύτερο για την πώληση τους στην Ελλάδα, σε σχέση με τα ελληνικά. Συνήθως το επιπλέον μεταφορικό κόστος δεν είναι πολύ μεγάλο.
Αν το επίπεδο τιμών στην Ελλάδα είναι πιο χαμηλό από ότι στην Γερμανία, ίσως τα ελληνικά να είναι ανταγωνιστικά παρόλο που έχουν ψηλότερο κόστος παραγωγής λόγω χαμηλότερης παραγωγικότητας. Ας πούμε πως στην Γερμανία ο εργάτης παίρνει 8,45 την ώρα. Τότε στις 160 ώρες θα παίρνει 8,44 Χ 160 = 1350 ευρώ δηλαδή το εργατικό κόστος ανά ζευγάρι παπούτσια θα είναι 1350 / 135 = 10 ευρώ, όσο και στην Ελλάδα.
Βέβαια η εργασία είναι μόνο ένας συντελεστής παραγωγής. Το κόστος καθορίζεται και από τα υπόλοιπα κόστη που σχετίζονται με την παραγωγή ενός ζευγαριού αθλητικών παπουτσιών όπως πρώτες ύλες, ενέργεια, κόστος ακινήτου, κόστος μηχανημάτων κλπ. Υπάρχουν πίνακες που συγκρίνουν το επίπεδο τιμών σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τον ιστότοπο Worlddata, το επίπεδο τιμών είναι ψηλότερο στην Γερμανία. Βέβαια αυτός είναι μέσος όρος. Αν συγκρίνουμε τιμές καταναλωτικών προϊόντων, αρκετές είναι στην Ελλάδα πιο ψηλά από όσο στην Γερμανία. Αυτό που μετράει για έναν κλάδο είναι οι τιμές που έχουν οι συντελεστές παραγωγής, υλικά και υπηρεσίες που συμπεριλαμβάνονται στην παραγωγή.
Το νόμισμα παίζει σημαντικό ρόλο στο επίπεδο τιμών. Λόγω του ευρώ, έχει ανέβει το επίπεδο τιμών στην Ελλάδα. Αν είχαμε δραχμές, το επίπεδο τιμών θα ήταν χαμηλότερο. Οι μαριονέτες των τρωκτικών προσπάθησαν να παραπλανήσουν τους Έλληνες και να παρουσιάσουν την αύξηση του επιπέδου τιμών ως αύξηση του βιοτικού επιπέδου.
συνέχεια σε Κορόιδα όλοι οι Ανατολικοευρωπαίοι
Γρηγόριος
1 Το έγκλημα της παραγωγικότητας Παραγωγικότητα για εισόδημα Πατώσαμε στην παραγωγικότητα Δημόσιο και παραγωγικότητα Χειροτέρευση παραγωγικότητας
2 Ανταγωνιστικότητα και νόμισμα Επίπεδο τιμών και ανταγωνιστικότητα
3 Επίπεδα τιμών χωρών Επίπεδο τιμών για καταναλωτές